سئوال 1. چند نفر را می شناسید که در کلاس های درس معمولیِ راهنمایی، دبیرستان و یا دانشگاه زبان انگلیسی یاد گرفته باشند؟

سئوال 2. چند نفر را می شناسید که پس از 12 ترم شرکت در کلاس های موسسات بعضاً مشهور توانایی صحبت کردن به زبان انگلیسی را به خوبی فراگرفته باشند؟

سئوال 3. چند نفر را می شناسید که برای مدتی قریب به شش ماه در یکی از کشورهای انگلیسی زبان زندگی کرده باشند، ولی نتوانسته باشند زبان انگلیسی یاد بگیرند؟

سئوال 4. چند نفر را می شناسید که نیاز شدید به مطالعه کتاب ها و مقالات انگلیسی پیدا نموده باشند، ولی نتوانسته باشند که از پس آن ها بر بیایند؟

سئوال 5. چند نفر را می شناسید که پس از آموختن زبان انگلیسی و بدست آوردن مهارت های لازم برای مطالعه، درک مطلب، نوشتن، صحبت کردن و گوش دادن انگلیسی، خود را از آموختن بیشتر زبان انگلیسی بی نیاز بدانند؟

بارها این سئوالات را با دانش آموزان و دانشجویان ایرانی مطرح کرده ام و معمولاً پاسخ آن ها یا عدد صفر بوده یا عددی کوچک منحصر به افرادی استثنایی. اتفاقاً بالعکس تقریباً هر دانشجوی ایرانی را در ایران یا خارج از ایران دیده ام، در هیچ کدام از دسته های بالا جای نمی گرفته است، به خصوص شخص خودم. لذا این تجربیات و مشاهدات مرا به نتایج و نکات زیر رهنمون ساخته اند:

نکته 1. یادگیری زبان انگلیسی یک درس یا واحد یا ترم یا کلاس نیست که با گذراندن آن و گرفتن نمره قبولی به انجام  برسد. یادگیری زبان انگلیسی یک فرآیند پیوسته، کاملاً شخصی، مادام العمر و فراتر از برنامه های آموزشی می باشد.

نکته 2. نمی توان انتظار داشت که با تعداد ساعات مشخص و در کلاس های پر جمعیت مدارس، دانشگاه ها و آموزشگاه های زبان انگلیسی بجز مقدمات و برخی قواعد کلی دیگر چیز زیادی یاد گرفت. بلکه قسمت اعظم یادگیری زبان انگلیسی تلاش شخصی فرد یادگیرنده از طریق انجام امور متداول در یک زبان، یعنی با نوشتن، خواندن، صحبت کردن و گوش دادن صورت می گیرد.

نکته 3. نیاز شدید به یادگیری زبان انگلیسی و قرار گرفتن در جو مناسب مثلاً زندگی در کشورهای انگلیسی زبان و معاشرت با مردم این کشورها سبب می شوند که سرعت و کیفیت یادگیری بطور خارق العاده ای افزایش بیابد. البته تماشای فیلم ها و برنامه های تلویزیونی به زبان انگلیسی یا گوش دادن به کتاب های انگلیسی ضبط شده بصورت گفتاری و یا  برنامه های رادیویی به زبان انگلیسی و خواندن صفحات اینترنتی به زبان انگلیسی همگی مفیدند و می توانند تا زندگی در کشورهای انگلیسی زبان را شبیه سازی کنند. ولی این فعالیت ها نمی توانند در به دست آوردن مهارت در نوشتن و صحبت کردن کمکی کنند. برای پر کردن این نقیصه بهترین روش این است که شخص آموزنده زبان تلاش کند هر آنچه را که در مکالمات روزمره به فارسی پیش می آیند و ممکن است در مکالماتش با یک فرد خارجی از آن ها استفاده کند را به زبان انگلیسی ترجمه کند و بنویسد. سپس با مقایسه جملات نوشته شده اش با جملات کتاب ها و مقایسه آن ها با اصول گرامری به اشتباهات و ضعف های نوشته هایش پی برده و آن ها را اصلاح کند. 

توجه به توضیحات بالا می تواند هم معلم زبان و هم فرد آموزنده را در نیل به اهدافشان یاری کند. لذا برنامه ی آموزشی اینجانب بر اساس این نکات طراحی شده است و دارای انعطاف پذیری بالایی می باشد، به طوری که با شخصی سازی این برنامه طبق اطلاعات اولیه و شرایط شخص یادگیرنده می تواند به بهترین وجه ممکن توانایی های شخص را در زبان انگلیسی ارتقا دهد.

اغلب کتاب هایی که در مدارس و دانشگاه ها به عنوان کتاب درسی زبان انگلیسی تدریس می شوند توسط فارسی زبانان نوشته شده است و در نتیجه غیر قابل اعتماد می باشند. برای مثال چندی پیش یکی از این کتاب هایی که برای تدریس در دانشگاه خاصی تالیف شده بود را مرور می کردم. هر صفحه از متن را که به طور تصادفی نگاه می کردم، اشتباهات فراوانی در آن می دیدم. به نظر می رسید که مولف و یا مولفان هر چه در ذهن داشتند را از فارسی به انگلیسی به صورت لغت به لغت ترجمه کرده بودند. بدین ترتیب که در انتخاب کلمات معنای ذکر شده در دیکشنری مد نظرشان بوده است. در صورتی که در نوشتن یک متن انگلیسی دانش آموز و یا دانشجو (چه برسد به معلم و استاد زبان) بایستی نحوه استفاده کلمات توسط افراد تحصیل کرده بومی انگلیسی زبان مد نظرشان باشد. اجازه دهید یک مثال بزنم. واژه های انگلیسی goal, aim, purpose, intention, target همگی معنایی نزدیک به هم دارند و به معنای هدف و یا مقصود به کار می روند. ولی در عمل هر یک در جملات خاصی و به منظور خاصی استفاده می شوند. مثلاً اگر بخواهیم هدف تیراندازی را بیان کنیم از کلمه aim استفاده می کنیم. یا اگر بخواهیم مقصود و هدف خود را از نوشتن یک مقاله علمی بیان کنیم بهتر است از کلمه purpose ویا کلمه aim استفاده کنیم و یا اگر بخواهیم از هدف برنامه ای چند ساله صحبت کنیم ار کلمه goal استفاده می کنیم. target را می توان در بیان هدف یک پروژه صنعتی و یا اقتصادی به کار برد، برای مثال (For this advertising campaign, our target audiences are teenagers) (ترجمه: مخاطبان مورد نظر ما برای این برنامه تبلیغاتی نوجوانان می باشند). بنابراین برای اینکه به طور شیوایی انگلیسی صحبت کنیم و یا بنویسیم، باید از نحوه انتخاب کلمات انگلیسی توسط انگلیسی زبانان تقلید کنیم. به عبارت دیگر، بایستی انگلیسی را از انگلیسی زبانان فراگرفت. برای همین منظور کتاب هایی که اینجانب برای تدریس و یا به عنوان کمک آموزشی در نظر دارم همگی به زبان انگلیسی بوده و توسط اساتید برجسته انگلیسی و یا آمریکایی نوشته شده اند. به عنوان مثال برای تدریس و شاید بهتر است گفته شود بازآموزی گرامر زبان انگلیسی  از کتاب English Grammar in Use تالیف شده توسط Raymond Murphy استفاده می کنیم. برای دیدن لیستی از کتاب های مورد استفاده ما برای تدریس و کتاب های مورد توصیه ما برای تمرین به بخش کتاب های زبان انگلیسی صفحه کتاب ها و نشریات آموزشی بروید. البته جهت کسب مهارت های لازم برای خواندن متون انگلیسی و درک مطلب لیست کتاب هایی که پیشنهاد خواهند شد، بسیار فراتر از لیست مذکور می باشد. چرا که به طور طبیعی برای هر شخصی با توجه به شرایط سنی، میزان تحصیلات، تجربه علمی، علایق فردی و تخصصی وی تعداد بسیار زیادی کتاب خوب یافت می شوند، که نه تنها برای تمرین مطالعه و درک مطلب می توانند مورد استفاده قرار بگیرند، بلکه محتویات آن ها نیز به عنوان کسب اطلاعات می توانند مفید واقع شوند.